غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۱۰۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

شوق می از بهار گل اندام تازه شد

پیوند بوسه ها به لب جام تازه شد

۱

از چهره گشاده سیمین بران باغ

آغوش سازی طمع خام تازه شد

۲

زان بوسه های تر که به شبنم زگل رسید

امید من به بوسه وپیغام تازه شد

۳

میلی که داشتند حریفان به نقل ومی

از چشمک شکوفه بادام تازه شد

۴

از نوبهار سبزه مینا کشید قد

از آب تلخ می جگر جام تازه شد

۵

زان خنده ای که غنچه به روی نسیم کرد

شاهد پرستی دل خود کام تازه شد

۶

داغی که به به خون جگر کرده بود دل

از روی گرم لاله گلفام تازه شد

۷

شب از شکوفه روز شد وروز شب زابر

هنگامه مکرر ایام تازه شد

۸

حاجت به رفتن چمن از کنج خانه نیست

زینسان که از بهار در وبام تازه شد

۹

زاحرامی شکوفه ولبیک بلبلان

دل را به کعبه رغبت احرام تازه شد

۱۰

صائب ترا زسردی دوران خزان مباد

کز نوبهار طبع تو ایام تازه شد

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: تازه شدقافیه: ـام۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. شدشد
  2. باغشد
  3. رسیدشد
  4. ومیشد
  5. قدشد
  6. کردشد
  7. دلشد
  8. زابرشد
  9. نیستشد
  10. بلبلانشد
  11. مبادشد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.