غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۱۴۹ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

گوش از برای نغمه تر آفریده اند

وز بهر روی خوب نظرآفریده اند

۱

چشم از برای گریه ولب از برای آه

وز بهر داغ لخت جگر آفریده اند

۲

مقصود از صدف گهر آبدار اوست

از بهر اشک دیده تر آفریده اند

۳

بی شک گرم یک مژه برهم زدن مباش

کاین رشته را برای گهر آفریده اند

۴

هر چهره نیست قابل خونابه سرشک

کاین سکه بهر روی چو زر آفریده اند

۵

مگشا به هر سمنبری آغوش خویش را

کاین هاله را برای قمر آفریده اند

۶

خط را برات بر لب خوبان نوشته اند

از بهر مور تنگ شکر آفریده اند

۷

سنگ است باب خنده بیجای غافلان

از بهر کبک کوه وکمر آفریده اند

۸

انصاف نیست هیزم دوزخ کند کسی

نخلی که از برای ثمر آفریده اند

۹

صائب بود ز کیسه دریا سخای ابر

دل را برای دیده ترآفریده اند

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: آفریده اندقافیه: ـر۸ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. انداند
  2. آهاند
  3. اوستاند
  4. مباشاند
  5. سرشکاند
  6. رااند
  7. انداند
  8. غافلاناند
  9. کسیاند
  10. ابراند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.