غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۱۷۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کند

حاشا که خضر پیروی نقش پا کند

۱

کی ناز خشک می کشد از موجه سراب

لب تشنه ای که ناز به آب بقا کند

۲

زنجیر بندخانه تقدیر محکم است

چون مور از میان کمر حرص وا کند

۳

بی جذبه مشکل است برون آمدن ز خویش

این کاه را ز دانه جداکهربا کند

۴

تخمی که سوخت ناز بهاران نمی کشد

بخل فلک چه با دل بی مدعا کند

۵

ناف غزال کاسه دریوزه می شود

چون زلف مشکبار ترا شانه وا کند

۶

این خط سبز کز لب لعل تو سرزده است

عالم سیه به دیده آب بقا کند

۷

طوطی ز وصل آینه شیرین کلام شد

گر برخورد به آینه رویی چها کند

۸

بسته است صف ز سرو وصنوبر حریم باغ

تا اقتدا به قامت آن دلربا کند

۹

پوشیده چشم می گذرد از عزیز مصر

آیینه ای که چشم به روی تو وا کند

۱۰

با آه عاشقان چه بود خرده نجوم

مشکل به خرج باد زر گل وفا کند

۱۱

خالی نگردد از گل بی خار دامنش

خاری اگر وطن به مقام رضا کند

۱۲

افتاده است تا ره صائب به خانقاه

وقت است خاک میکده را توتیا کند

۱۳

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: کندقافیه: ـا۱۳ از ۱۳ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. کندکند
  2. سرابکند
  3. استکند
  4. خویشکند
  5. کشدکند
  6. شودکند
  7. استکند
  8. شدکند
  9. باغکند
  10. مصرکند
  11. نجومکند
  12. دامنشکند
  13. خانقاهکند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.