غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۱۹۱ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

هر غافلی که خنده به آواز می‌کند

چون کبک رهنمایی شهباز می‌کند

۱

از حسن بی‌مثال تو غافل فتاده است

آن ساده‌دل که آینه‌پرداز می‌کند

۲

باطل شود اگرچه به اعجاز سحرها

در سحر چشم شوخ تو اعجاز می‌کند

۳

افسانه گرانی خواب تو می‌شود

پیش تو هرکه درددل آغاز می‌کند

۴

روشندلی ز زخم زبان می‌شود زیاد

بیهوده شمع سرکشی از گاز می‌کند

۵

دارد کسی که فکر اقامت درین جهان

در رهگذار سیل کمر باز می‌کند

۶

دست نوازش است مرادست رد خلق

چون ساز گوشمال مرا ساز می‌کند

۷

در خون جلوه می گلرنگ می‌رود

هرکس که در کدو می شیراز می‌کند

۸

افتاده است دور ز نزدیکی خدا

صائب کسی که ذکر به آواز می‌کند

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می‌کندقافیه: ـاز۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. می‌کندمی‌کند
  2. استمی‌کند
  3. سحرهامی‌کند
  4. می‌شودمی‌کند
  5. زیادمی‌کند
  6. جهانمی‌کند
  7. خلقمی‌کند
  8. می‌رودمی‌کند
  9. خدامی‌کند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.