هر کس که در نماز به روی و ریا رود
بر پشت بام کعبه به کسب هوا رود
۱بر عشق رهروی که کند عقل اختیار
از خضر بگسلد ز پی نقش پا رود
۲تا باز می کنند نظر بسته می شود
از هر دری که اهل طلب بینوا رود
۳این قفل وا شود به کلید شکستگی
هردانه ای که نرم شد از آسیا رود
۴بینا کسی بود که نهد پا به احتیاط
در وادیی که کوردر او بی عصا رود
۵خواب غرور لازم ارباب دولت است
کی تیرگی ز سایه بال هما رود
۶بیرون نرفت سرمه به شستن ز چشم یار
دود از سیاه خانه لیلی کجا رود
۷نادان شود ز اهل بصیرت به خاکمال
کوتاه دیدگی اگر از توتیا رود
۸بی مغز را ز جای برد گفتگوی پوچ
کاه سبک عنان ز پی کهربا رود
۹هر کس هرآنچه یافته زین خاک یافته است
از آستان میکده صائب کجارود
۱۰
