غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۲۸۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

دستی ز روی لطف برآری چه می‌شود؟

ما را اگر به ما نگذاری چه می‌شود؟

۱

ما را اگر به ما نگذاری چه می‌شود؟

ایینه را ز گل به در آری چه می‌شود؟

۲

یک عمر گنج در دل ویرانه آرمید

یک شب درین خرابه سر آری چه می‌شود؟

۳

چون می‌توان به جلوه مرا پایمال کرد

تمکین اگر به خود نسپاری چه می‌شود؟

۴

این یک نفس که دیده ما میهمان توست

آیینه پیش رو نگذاری چه می‌شود؟

۵

ای خونی امید، به این دستگاه حسن

این یک دو بوسه را نشماری چه می‌شود؟

۶

بعد از هزار سال که یک وعده کرده‌ای

در عذر لنگ پا نفشاری چه می‌شود؟

۷

دل را به چهره عرق‌آلود تازه کن

تخمی درین بهار بکاری چه می‌شود؟

۸

ای ابر بی‌جگر که ز دریاست دخل تو

بر مزرع امید بباری چه می‌شود؟

۹

هر چند قلب‌های تو نقدست پیش ما

با دوستان بهانه نیاری چه می‌شود؟

۱۰

شرم گناه، دوزخ اهل حیا بس است

جرم مرا به روی نیاری چه می‌شود؟

۱۱

صبح از دم شمرده حیات دوباره یافت

پاس نفس چو صبح بداری چه می‌شود؟

۱۲

در قلزمی که سعی به جایی نمی‌رسد

صائب عنان به موج سپاری چه می‌شود؟

۱۳

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: چه می‌شودقافیه: ـاری۱۱ از ۱۳ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند
  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد

پایان مصرع‌ها

  1. می‌شودمی‌شود
  2. می‌شودمی‌شود
  3. آرمیدمی‌شود
  4. کردمی‌شود
  5. توستمی‌شود
  6. حسنمی‌شود
  7. کرده‌ایمی‌شود
  8. کنمی‌شود
  9. تومی‌شود
  10. مامی‌شود
  11. استمی‌شود
  12. یافتمی‌شود
  13. نمی‌رسدمی‌شود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.