طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارد
این غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد
۱پیداست ز هر قطرهٔ شبنم که درین باغ
عشقی که هوایی است بقا هیچ ندارد
۲گفتم به تهیدستی امّید ببخشای
گفتا الف قامت ما هیچ ندارد
۳نخل قد او دید و ز شرم آب نگردید
شاخ گل این باغ، حیا هیچ ندارد
۴صائب چه عجب گر دلت از هند سیه شد
این خاکِ سیه نور و صفا هیچ ندارد
۵
