تا به زانو پای من در خار شد
کاسه زانوی من مودار شد
۱گرد خواری پیش خیز عزت است
خار پا خواهد گل دستار شد
۲حرف حق بگذار بر طاق بلند
زین سخن منصور واجب دار شد
۳عشق اگر چه کار بیکاران بود
هر دو عالم در سر این کار شد
۴پنبه ساقی از سرمینا گرفت
رنگ عقل وهوش چون دستار شد
۵کهکشان را آه ما اندام داد
این کج از سوهان ما هموار شد
۶بلبل ما چند باشد در قفس
گل سراسر گرد هر بازار شد
۷زلف پهلو کرد خالی از رخت
روزگار حرف پهلودارشد
۸تا تو در وامی کنی ای باغبان
حسن گل خواهد ازین گلزارشد
۹یک نظر روی ترا خورشید دید
صاحب مژگان آتشبار شد
۱۰بردل موری اگر ناخن رسید
سینه صائب ازان افگار شد
۱۱
