غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۲۷۸ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

موبه‌مو دارم به خاطر خط جانان را تمام

هیچ کس چون من ندارد حفظ قرآن را تمام

۱

صفحه رخسار خوبان را قماش دیگرست

دیده‌ام چون شبنم اوراق گلستان را تمام

۲

نیست جز خورشید تابان مومیایی ماه را

عشق کامل می‌کند ناقص‌عیاران را تمام

۳

حسن می‌بالد به خود در پرده شرم و حیا

می‌نماید چاه و زندان ماه کنعان را تمام

۴

باده بی‌پشت پیش باده‌خواران نارس است

کرد خط پشت لب آن لعل خندان را تمام

۵

نیست یک دل در جهان بی‌داغ عالم‌سوز عشق

هست در زیر نگین عالم سلیمان را تمام

۶

نیست ممکن نیم بسمل عشق بگذارد مرا

می‌کنند اهل مروت زود احسان را تمام

۷

بازگشتی نیست آتش را به شمع نیم‌سوز

می‌کند سوز محبت ناتمامان را تمام

۸

رفت در دنیای بی‌حاصل سراسر عمر تو

ریختی در شوره زار این آب حیوان را تمام

۹

می‌شود از صاحبان دل شکست دل درست

می‌کند خورشید صائب ماه تابان را تمام

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: را تمامقافیه: ـان۹ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«را تمام» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. تمامتمام
  2. دیگرستتمام
  3. راتمام
  4. حیاتمام
  5. استتمام
  6. عشقتمام
  7. مراتمام
  8. نیم‌سوزتمام
  9. توتمام
  10. درستتمام

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.