من که از وسعت مشرب به فلک ساخته‌ام
پیش خوی تو مکرر سپر انداخته‌ام
۱روی بر تافتن از من ز مسلمانی نیست
مه که ابروی ترا قبله خود ساخته‌ام
۲برگ سبزی به من از سرو تو هرگز نرسید
گرچه سرحلقه عشاق تو چون فاخته‌ام
۳نفس گرم ازین بیش چه تاثیر کند؟
جامه سرو ترا فاخته‌ای ساخته‌ام
۴تکمه چاک گریبان خجالت مپسند
این سری را که به امید تو افراخته‌ام
۵حسن را هیچ مبصر نشناسد چون من
که چو یعقوب درین کار نظر باخته‌ام
۶گرگ در پیرهنم جلوه یوسف دارد
تا ز زنگار خودی آینه پرداخته‌ام
۷فارغ از خلدم و آسوده از دوزخ صائب
من که با سوختن از هر دو جهان ساخته‌ام
۸
