غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۶۰۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

به نظربازی از آن تنگ شکر ساخته‌ام

به همین رشته ز دریای گهر ساخته‌ام

۱

زیر یک پیرهنم در همه جا با یوسف

من که زان یار گرامی به خبر ساخته‌ام

۲

چون به آسانی از آن نخل کنم قطع امید؟

دهنی تلخ به امید ثمر ساخته‌ام

۳

شعله عشق محال است به من پردازد

جگر سوخته را دام شرر ساخته‌ام

۴

دل سودایی من روشن از آن است که من

همچو شمع از تن خود زاد سفر ساخته‌ام

۵

نیست ممکن که دری بر رخ من نگشاید

این کلیدی که من از آه سحر ساخته‌ام

۶

خاکساری ز شکایت دهنم دوخته است

نقش پایم که به هر راهگذر ساخته‌ام

۷

ناامید از شب اندوه مباشید که من

بارها از نفس سوخته پر ساخته‌ام

۸

زهر اگر در قدحم هم‌نفسان ریخته‌اند

به سبکدستی تسلیم شکر ساخته‌ام

۹

منم آن لاله که از نعمت الوان جهان

با دل سوخته و خون جگر ساخته‌ام

۱۰

منم آن موج سبک‌سیر که از بی‌خبری

هر نفس دام تماشای دگر ساخته‌ام

۱۱

موی بر پیکر من حلقه زنار شده است

دست خود تا به میان تو کمر ساخته‌ام

۱۲

زان ربایند ز هم جوهریانم صائب

که به یک قطره ز دریا چو گهر ساخته‌ام

۱۳

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: ساخته‌امقافیه: ـر۱۳ از ۱۳ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. ساخته‌امساخته‌ام
  2. یوسفساخته‌ام
  3. امیدساخته‌ام
  4. پردازدساخته‌ام
  5. منساخته‌ام
  6. نگشایدساخته‌ام
  7. استساخته‌ام
  8. منساخته‌ام
  9. ریخته‌اندساخته‌ام
  10. جهانساخته‌ام
  11. بی‌خبریساخته‌ام
  12. استساخته‌ام
  13. صائبساخته‌ام

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.