غزلیاتغزل شمارهٔ ۵۸۵۹ صائبشاعرصائبمجموعهغزلیاتقالبغزلوزنمفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویریما پرده از حقیقت عالم کشیدهایمدر غورگی به نشئه این می رسیده‌ایم۱سرمشق بی‌نیازی ارباب همت استاین خط باطلی که به عالم کشیده‌ایم۲از برگ‌ریز تفرقه آزاد گشتهایمچون غنچه تا به کنج دل خود خزیده‌ایم۳باریم، اگر چه بر دل کس بار نیستیمخاریم، اگر چه در جگر خود خلیده‌ایم۴چون خامه سوخته است نفس در گلوی مااز لفظ تا به عالم معنی رسیده‌ایم۵تیغ زبان به حوصله ما چه می‌کند؟ما چون نگاه بر صف مژگان دویده‌ایم۶
