غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۲۹۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟

در چنین وقت کجا می رسد آواز به من؟

۱

بود بر طاق عدم حقه فیروزه چرخ

عشق آن روز که واکرد سر راز به من

۲

تا ره ناقه لیلی به بیابان افتاد

هر سر خار جداگانه کند ناز به من

۳

هست در بی خبری مصلحت چند مرا

ورنه از رفتن دل می رسد آواز به من

۴

یوسف آن نیست که گردد به خریدار گران

من نه آنم که مرا عشق دهد باز به من

۵

شهپر برق ز همراهی من سوخته است

کیست امروز کند دعوی پرواز به من؟

۶

چه خیال است که در باده کند کوتاهی؟

داد آن کس که دل میکده پرداز به من

۷

صید من گرچه ضعیف است، ولی از دهشت

غنچه گردد چو رسد چنگل شهباز به من

۸

شرم عشق است مرا مانع جرأت صائب

ورنه دلدار محال است کند ناز به من

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: به منقافیه: ـاز۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. منمن
  2. چرخمن
  3. افتادمن
  4. مرامن
  5. گرانمن
  6. استمن
  7. کوتاهیمن
  8. دهشتمن
  9. صائبمن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.