غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۳۰۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

هلال سیل فنایند خانه پردازان

به آب و گل نکنند التفات خودسازان

۱

صبور باش به ناسازگاری ایام

که خار پیرهن عالمند ناسازان

۲

درین نشیمن خاکی به چشم بسته بساز

که وقت صید گشایند چشم شهبازان

۳

مشو چو طرف کلاه از شکست خود غافل

که هست خودشکنی زینت سرافرازان

۴

نمی توان گهر از عقد سر به مهر ربود

شمرده گوی سخن در حضور غمازان

۵

بلند و پست جهان قابل عداوت نیست

ز امتیاز مدر پرده هم آوازان

۶

چنان که پای چراغ از چراغ شد تاریک

دلم سیاه شد از صحبت سرافرازان

۷

در آن ریاض که صائب سخن طراز شود

زنند مهر به لب جمله نغمه پردازان

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـازان۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. پردازانخودسازان
  2. ایامناسازان
  3. بسازشهبازان
  4. غافلسرافرازان
  5. ربودغمازان
  6. نیستآوازان
  7. تاریکسرافرازان
  8. شودپردازان

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.