غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۳۱۱ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

نمی شود سخن راست در دهان پنهان

که تیر را نکند خانه کمان پنهان

۱

به دل مساز نهان عشق را که ممکن نیست

که مه شود به سراپرده کتان پنهان

۲

نمی کنم هوس طول عمر، تا شد خضر

ز شرم زندگی از چشم مردمان پنهان

۳

به آب خضر نسازم سیه نظر، تا هست

عقیق صبر مرا در ته زبان پنهان

۴

مبین به چشم حقارت شکسته رنگان را

که هست طرفه بهاری درین خزان پنهان

۵

هجوم خلق نگردد حجاب هستی حق

ز کثرت رمه کی می شود شبان پنهان؟

۶

برون میار ز دل زینهار ریشه غم

که خنده هاست درین شاخ زعفران پنهان

۷

حجاب مصرع برجسته نیست طول غزل

کجا به زلف شود موی آن میان پنهان؟

۸

حجاب آن تن سیمین لباس کی گردد

ترا که مغز نباشد در استخوان پنهان

۹

چو آفتاب ز خلق است نور حق ظاهر

چگونه یوسف گردد به کاروان پنهان؟

۱۰

فروغ شمع مرا لامکان احاطه نکرد

مرا چگونه کند طاس آسمان پنهان؟

۱۱

ز شرم ناله من جمله بلبلان صائب

شدند در خس و خاشاک آشیان پنهان

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: پنهانقافیه: ـان۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«پنهان» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. پنهانپنهان
  2. نیستپنهان
  3. خضرپنهان
  4. هستپنهان
  5. راپنهان
  6. حقپنهان
  7. غمپنهان
  8. غزلپنهان
  9. گرددپنهان
  10. ظاهرپنهان
  11. نکردپنهان
  12. صائبپنهان

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.