غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۳۱۳ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به آه گرم ز خود پاک می توان رفتن

ازین کمند به افلاک می توان رفتن

۱

به نیم چشم زدن، زین جهان به آن عالم

ز شاهراه دل چاک می توان رفتن

۲

ازین جهان پر از دود و گرد، برگردون

به نور شعله ادارک می توان رفتن

۳

چراغی از دل روشن اگر به دست آری

دلیر در جگر خاک می توان رفتن

۴

امید گوشه چشمی اگر ز قاتل هست

به چشم حلقه فتراک می توان رفتن

۵

اگر تو از سبکی لنگری به کف آری

به روی بحر چو خاشاک می توان رفتن

۶

وگر چو موج عنان را ز دست بگذاری

به بحرهای خطرناک می توان رفتن

۷

چنان به طول امل خوشدلی که پنداری

ازین کمند به افلاک می توان رفتن

۸

مجردانه اگر زیست می کنی صائب

مسیح وار بر افلاک می توان رفتن

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می توان رفتنقافیه: ـاک۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. رفتنرفتن
  2. عالمرفتن
  3. برگردونرفتن
  4. آریرفتن
  5. هسترفتن
  6. آریرفتن
  7. بگذاریرفتن
  8. پنداریرفتن
  9. صائبرفتن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.