غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۶۰۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

نه سرخ چهره خورشید را شفق کرده

که از خجالت روی تو خون عرق کرده

۱

بگو به غمزه که شمشیر در نیام کند

که شرم کشور حسن ترا نسق کرده

۲

کجا خورد غم دل کودکی که مصحف را

همیشه ختم به گرداندن ورق کرده

۳

شده است زورق خورشید و ماه طوفانی

ز تاب می گل روی تو تا عرق کرده

۴

ز روی ساده به هر کس که هم سبق شده ای

صحیفه دل خود ساده از سبق کرده

۵

فتد چو کار به سر، کار ذوالفقار کند

به تیغ آه دلی را که درد شق کرده

۶

ز خلق صائب هر کس که روی گردان شد

به هر طرف که کند روی، رو به حق کرده

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: کردهقافیه: ـق۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. کردهکرده
  2. کندکرده
  3. راکرده
  4. طوفانیکرده
  5. ایکرده
  6. کندکرده
  7. شدکرده

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.