غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۸۶۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

کجاست دولت آنم که یار من باشی؟

ز خود کناره کنی در کنار من باشی

۱

اگر شراب خوری ساقی تو من باشم

وگر به خواب روی در کنار من باشی

۲

غرور حسن کجا می دهد ترا رخصت؟

که مرهم جگر داغدار من باشی

۳

مرا به نیم نگه شرمسار کن از خود

چرا تو روز جزا شرمسار من باشی؟

۴

ز ساده لوحی امید چشم آن دارم

که چون شکار تو گردم شکار من باشی

۵

عجب که آینه گیری ز دست آینه دار

اگر تو با خبر از انتظار من باشی

۶

ز شرم عشق همان ناامیدیم برجاست

اگر چه در دل امیدوار من باشی

۷

ترا که هست دو صد کار غیر پرکاری

کجا به فکر سرانجام کار من باشی؟

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: من باشیقافیه: ـار۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. باشیباشی
  2. باشمباشی
  3. رخصتباشی
  4. خودباشی
  5. دارمباشی
  6. دارباشی
  7. برجاستباشی
  8. پرکاریباشی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.