غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۹۵۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

زنهار دل خویش به عالم نگذاری

این عیسی جان بخش به مریم نگذاری

۱

هشدار که از بهر یکی دانه بی مغز

از خلد برون پای چو آدم نگذاری

۲

امروز که بر همت والاست ترا دست

حیف است که پا بر سر عالم نگذاری

۳

از خون جگر، غنچه دل رنگ پذیرد

زنهار درین رطل گران نم نگذاری

۴

صد نشتر آزار درین موم نهان است

مشاطگی زخم به مرهم نگذاری

۵

چون چشم گشادی به جهان زود فروبند

این فال نه فالی است که بر هم نگذاری

۶

تاج از سر خورشید به همت نربایی

تا پا به سر ملک چو ادهم نگذاری

۷

فیض دم خط چون دم صبح است سبکسیر

زنهار درین دم مژه بر هم نگذاری

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: نگذاریقافیه: ـم۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. نگذارینگذاری
  2. مغزنگذاری
  3. دستنگذاری
  4. پذیردنگذاری
  5. استنگذاری
  6. فروبندنگذاری
  7. نربایینگذاری
  8. سبکسیرنگذاری

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.