غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۴۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

از خصم کجروست چه غم راست خانه را؟

تیر کج است آیه رحمت نشانه را

۱

اشک از دل دو نیم شود با اثر که خاک

کرد از خراش سینه برومند دانه را

۲

از غافلان زبان نصیحت کشیده دار

ضایع مکن به اسب حرون تازیانه را

۳

دل را مده عنان تصرف به دست نفس

از دزد پاس دار کلید خزانه را

۴

مرغی که زیرک است درین طرفه صیدگاه

بیند به یک نظر گره دام و دانه را

۵

ز اصلاح بی نیاز بود خط اوستاد

زنهار ره مده به خط سبز شانه را

۶

چون غافلان فریب خوشامد مخور که هست

در پرده خوابهای گران این فسانه را

۷

تا همچو باد، عمر سبکرو نرفته است

سستی مکن، ز کاه جدا ساز دانه را

۸

آه هواپرست به مقصد نمی رسد

نتوان زدن به تیر هوایی نشانه را

۹

ممنون شوم ز هر که به من کج کند نگاه

تیر کج است آیه رحمت نشانه را

۱۰

این زهر، سازگار به عادت نمی شود

برخود کنم چگونه گوارا زمانه را؟

۱۱

دارد همان سر از پی ما سیل حادثات

صائب به آب اگر چه رساندیم خانه را

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: راقافیه: ـانه۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. رارا
  2. خاکرا
  3. داررا
  4. نفسرا
  5. صیدگاهرا
  6. اوستادرا
  7. هسترا
  8. استرا
  9. رسدرا
  10. نگاهرا
  11. شودرا
  12. حادثاترا

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.