غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۸۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟

چون شمع کشته است زبان در دهان ما

۱

در چشم ما ز گریه شادی نشان مجوی

این چشمه متاع ندارد دکان ما

۲

ما این چنین که بر سر شاخ بهانه ایم

بر هم زند نسیم گلی آشیان ما

۳

نی کوچه می دهد نفس ما چو بگذرد

غافل مشو ز ناله آتش زبان ما

۴

روشن شود فتیله مغز هما، اگر

غافل کند نمکچشی از استخوان ما

۵

گردش ز بس که فاخته پر در پر همند

خاکستری است جامه سرو روان ما

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: ماقافیه: ـان۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ما» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. ماما
  2. مجویما
  3. ایمما
  4. بگذردما
  5. اگرما
  6. همندما

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.