غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۲۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای خار و خس بحر ثنای تو سخن‌ها

گنجینه گوهر ز مدیح تو دهن‌ها

۱

یک بار بر این نه چمن سبز گذشتی

سر در پی بوی تو نهادند چمن‌ها

۲

ما و سر آن زلف و پریشانی غربت

گرد سر این شام بود صبح وطن‌ها

۳

از نقطه توان راه به مضمون سخن برد

غول ره ما گشت درازی سخن‌ها

۴

تا شبنم افتاده بر افلاک برآید

خورشید جهان‌تاب فروهشته رسن‌ها

۵

معموره عشق است که غربت‌زدگانش

در آب نگیرند گل از یاد وطن‌ها

۶

نقد دو جهان غنچه‌صفت در گره توست

تا چند بگردی چو زبان گرد دهن‌ها؟

۷

هرجا که شود خامه صائب گهرافشان

تا حشر بماند چو صدف باز دهن‌ها

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: هاقافیه: ـن۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ها» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد

پایان مصرع‌ها

  1. سخن‌هادهن‌ها
  2. گذشتیچمن‌ها
  3. غربتوطن‌ها
  4. بردسخن‌ها
  5. برآیدرسن‌ها
  6. غربت‌زدگانشوطن‌ها
  7. توستدهن‌ها
  8. گهرافشاندهن‌ها

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.