غزلیات

شمارهٔ ۱۶۴ وحشی بافقی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

این دل که دوستی به تو خون خواره می‌کند

خصمی به خود نه ، با من بیچاره می‌کند

۱

بد خوییت به آخر دیدن گذاشته است

حالا نظر به خوبی رخساره می‌کند

۲

این صید بی ملاحظه غافل از کمند

گردن دراز کرده چه نظاره می‌کند

۳

این شیشهٔ ظریف که صد جا شکسته بیش

این اختلاط چیست که با خاره می‌کند

۴

فردا نمایمش که سوی جیب جان رود

وحشی که جیب عاریتی پاره می‌کند

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می‌کندقافیه: ـاره۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. می‌کندمی‌کند
  2. استمی‌کند
  3. کمندمی‌کند
  4. بیشمی‌کند
  5. رودمی‌کند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ وحشی بافقی

۶۵۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳۹۷ شعر) قرار دارد.