غزلیات

شمارهٔ ۱۷ وحشی بافقی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

بر قول مدعی مکش ای فتنه‌گر مرا

گر می‌کشی بکش به گناه دگر مرا

۱

پیشت به قدر غیر مرا اعتبار نیست

بی اعتبار کرده فلک این‌قَدَر مرا

۲

شوقم چنان فزود که هرگه نهان شوی

باید دوید بر سر صد رهگذر مرا

۳

برگردنم ز تیغ تو صد بار منت است

زیرا که وارهاند ز صد دردسر مرا

۴

وحشی صفت ز عیب کسان دیده بسته‌ام

ای عیبجو برو که بس است این هنر مرا

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: مراقافیه: ـر۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. مرامرا
  2. نیستمرا
  3. شویمرا
  4. استمرا
  5. بسته‌اممرا

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ وحشی بافقی

۶۵۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳۹۷ شعر) قرار دارد.