جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـستغزلیات

مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

که به پیمانه‌کشی شهره شدم روز الست

واژهٔ قافیهقافیه: ـستغزلیات

مقام عیش میسر نمی‌شود بی‌رنج

بلی به حکمِ بلا بسته‌اند عهدِ الست

واژهٔ قافیهقافیه: ـستغزلیات

برو ای زاهد و بر دُردکشان خرده مگیر

که ندادند جز این تُحفه به ما روزِ الست

واژهٔ قافیهردیف: گیردقافیه: ـستغزلیات

یارم چو قدح به دست گیرد

بازارِ بتان شکست گیرد

واژهٔ قافیهقافیه: ـستدیوان اشعار

نماز شام قیامت، به هوش باز آید

کسی که خورده بوَد مِی ز بامداد الست

واژهٔ قافیهقافیه: ـستدیوان شمس

دم به دم بحر دل و امت او در خوش و نوش

در خطابات و مجابات بلی‌اند و الست

واژهٔ قافیهقافیه: ـستدیوان شمس

آن که سر از پای نداند کجاست

مست فتادست به کوی الست

واژهٔ قافیهقافیه: ـستدیوان شمس

ای ز بِگَه خاسته سر مست مست

مستِ شرابی و شرابِ الست

واژهٔ قافیهردیف: آمدقافیه: ـستدیوان شمس

ای مطرب جان چو دف به دست آمد

این پرده بزن که یار مست آمد

واژهٔ قافیهردیف: می‌پنداریقافیه: ـستدیوان شمس

دل از می عشق مست می‌پنداری

جان شیفتهٔ الست می‌پنداری

واژهٔ قافیهردیف: است اینجاقافیه: ـستدیوان اشعار

هر که هست، از می دیدار تو مست است اینجا

ذره را ساغر خورشید به دست است اینجا

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـستدیوان اشعار

دلکوب نیست حادثه دنیاپرست را

ماهی ز حرص طعمه فرو خورد شست را