جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـبانمواعظ

إِنْ هَجَرتُ النّاسَ و اخْتَرْتُ النَّویٰ

لا تَلُومُوني فَإنَّ الْعُذرَ بان

واژهٔ قافیهقافیه: ـانقصاید

گردون برای خیمه خورشید فلکه‌ات

از کوه و ابر ساخته پازیر و سایه‌بان

واژهٔ قافیهردیف: نبردقافیه: ـاناشعار منتسب

من و صلاح و سلامت؟ کَس این گمان نَبَرَد

که کَس به رِندِ خرابات، ظَنِّ آن نَبَرَد

واژهٔ قافیهقافیه: ـانمواعظ

به چند روز دگر که‌افتاب گرم شود

مقر عیش بود سایه‌بان و سایهٔ بان

واژهٔ قافیهردیف: گفتقافیه: ـاندیوان شمس

دل آمد و دی به گوش جان گفت

ای نام تو این که می‌نتان گفت

واژهٔ قافیهقافیه: ـاندیوان اشعار

پرده فانوس گردد آب بر نور شرار

حفظ او آنجا که گردد بر ضعیفان دیده بان

واژهٔ قافیهردیف: سازد مراقافیه: ـاندیوان اشعار

شورِ عشقی کو، که رسوای جهان سازد مرا؟

بی‌نیاز از نام و فارغ از نشان سازد مرا

واژهٔ قافیهردیف: ناله راقافیه: ـاندیوان اشعار

سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله را

دل چو نی سوراخ گردد دیده‌بان ناله را

واژهٔ قافیهردیف: آفتابقافیه: ـاندیوان اشعار

گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتاب

کم نگردد ذره ای نعمت ز خوان آفتاب

واژهٔ قافیهردیف: در کار نیستقافیه: ـاندیوان اشعار

کوچه گرد بیخودی را خانمان در کار نیست

شاهباز لامکان را آشیان در کار نیست

واژهٔ قافیهردیف: توستقافیه: ـاندیوان اشعار

رزق وسیع در قدم میهمان توست

هر کس که میهمان تو شد میزبان توست

واژهٔ قافیهردیف: داردقافیه: ـاندیوان اشعار

چه غم دیوانه ما از گزند آسمان دارد؟

که نیل چشم زخم از جای سنگ کودکان دارد