جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: کجاقافیه: ـابغزلیات

صلاحِ کار کجا و منِ خراب کجا؟

ببین تفاوتِ رَه کز کجاست تا به کجا

واژهٔ قافیهردیف: تازه نو به نوقافیه: ـبهاشعار منتسب

مطرب خوش‌نوا بگو تازه به تازه نو به نو

باده دلگشا بجو تازه به تازه نو به نو

واژهٔ قافیهقافیه: ـبهدیوان شمس

عشق غلب القلب و قد صار به

حتی فنی القلب بما جاربه

واژهٔ قافیهردیف: من رسیدقافیه: ـبهدیوان اشعار

از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید

بردند دیگران کف وعنبربه من رسید

واژهٔ قافیهردیف: جوشقافیه: ـبهدیوان اشعار

خون ما ازروی آتشناک می آید به جوش

از دم گرم بهاران خاک می آید به جوش

واژهٔ قافیهردیف: آمیزشقافیه: ـبهدیوان اشعار

از کفر توان رستن ای یار به آمیزش

سجاده تواند شد زنار به آمیزش

واژهٔ قافیهردیف: سنگقافیه: ـبهدیوان اشعار

پای سعی دیگران آمد گر از صحرا به سنگ

در وطن آمد مرا از خواب سنگین پا به سنگ

واژهٔ قافیهردیف: همقافیه: ـبهدیوان اشعار

تاخط شیرنگ آورد از دو جانب سر به هم

می زند حسن سبک پرواز بال و پربه هم

واژهٔ قافیهردیف: به خراسان یابمقافیه: ـاندیوان اشعار

رهروم مقصد امکان به خراسان یابم

تشنه‌ام مشرب احسان به خراسان یابم

واژهٔ قافیهقافیه: ـهدیوان اشعار

ما را نه ترنج از تو مرادست نه به

تو خود شکری پسته و بادام مده

واژهٔ قافیهردیف: راستکقافیه: ـهدیوان شمس

اندرآ با ما نشان ده راستک

ماجرا را در میان نه راستک

واژهٔ قافیهقافیه: ـهدیوان شمس

روزی که نریزد خون رنجیش بدید آمد

جز از جگر عاشق آن رنج نگردد به