جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـدرایمختارنامه

برخیز و به بحرِ عشقِ دلدار درای

مردی کن و مردانه بدین کاردرای

واژهٔ قافیهقافیه: ـایمواعظ

نیاز باید و طاعت نه شوکت و ناموس

بلند بانگ چه سود و میان تهی چو درای؟

واژهٔ قافیهردیف: مراقافیه: ـایدیوان اشعار

شکست، نقشِ مرادست بوریای مرا

نسیمِ فتح، قلم می‌کند لوای مرا

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـایدیوان اشعار

بشنو ز من ترانه غیرت فزای را

گر مردی ای سپند، نگه دار جای را!

واژهٔ قافیهردیف: ماقافیه: ـایدیوان اشعار

صبح جهان بود نفس غم زدای ما

جان تازه می شود زدم جانفزای ما

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـایدیوان اشعار

ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای را

رشته آه در گره فکر گرهگشای را

واژهٔ قافیهردیف: ماستقافیه: ـایدیوان اشعار

صبح گشاده رو در دولتسرای ماست

چرخ کبود، خانه چینی نمای ماست

واژهٔ قافیهردیف: دلقافیه: ـایدیوان اشعار

چرخ است حلقه در دولتسرای دل

عرش است پرده حرم کبریای دل

واژهٔ قافیهردیف: منقافیه: ـایدیوان اشعار

به خون غلطد چمن از ناله دردآشنای من

قفس پر گل شود از بلبل رنگین نوای من

واژهٔ قافیهردیف: خواهم کردقافیه: ـایدیوان اشعار

شبی به سوی تو از دیده پای خواهم کرد

بر آستان تو دزدیده جای خواهم کرد

واژهٔ قافیهقافیه: ـایدیوان اشعار

جان درآمد به محمل تو روان

چو برآمد ز دور بانگ درای

واژهٔ قافیهردیف: گلقافیه: ـایغزلیات

دل آرمیده به خون مکش ز فسون رنگ وهوای‌ گل

ستم‌ست غنچهٔ این چمن مژه واکند به صدای‌ گل