جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـراندیوان اشعار

صبح است کمانکش اختران را

آتش زده آب پیکران را

واژهٔ قافیهقافیه: ـانقصاید

اعظم جلال دولت و دین آنکه رفعتش

دارد همیشه توسن ایام زیر ران

واژهٔ قافیهردیف: و مترسقافیه: ـاندیوان شمس

رو مرکب عشق را قوی ران و مترس

وز مصحف کژ، آیتِ حق خوان و مترس

واژهٔ قافیهردیف: فی ستر اللهقافیه: ـاندیوان شمس

ای جان ای جان فی ستر الله

اشتر می‌ران فی ستر الله

واژهٔ قافیهقافیه: ـاندیوان اشعار

گذارد از شکوهش سینه بر خاک

گر آرد رخش رستم در ته ران

واژهٔ قافیهردیف: دیوانه راقافیه: ـاندیوان اشعار

از نظرها چون کند وحشت نهان دیوانه را

سنگ طفلان می شود سنگ نشان دیوانه را

واژهٔ قافیهردیف: من استقافیه: ـاندیوان اشعار

شراب کهنه که روشنگر روان من است

مصاحب من و پیر من و جوان من است

واژهٔ قافیهردیف: می کنندقافیه: ـاندیوان اشعار

سالکان خودنما قطع بیابان می کنند

و اصلان چون آسمان در خویش جولان می کنند

واژهٔ قافیهردیف: نتوان کشیدقافیه: ـاندیوان اشعار

با زمین گیری کمان آسمان نتوان کشید

تا نگردی راست چون تیر، این کمان نتوان کشید

واژهٔ قافیهردیف: بیندقافیه: ـاندیوان اشعار

رخ بهبود کار خویش آن غافل چسان بیند؟

که بردارد زیوسف چشم و راه کاروان بیند

واژهٔ قافیهردیف: گرددقافیه: ـاندیوان اشعار

نفس سرکش چه خیال است به فرمان گردد؟

سگ دیوانه محال است نگهبان گردد

واژهٔ قافیهردیف: نشودقافیه: ـاندیوان اشعار

عشق را پرده ناموس نگهبان نشود

بادبان پرده مستوری طوفان نشود