جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: می‌گذردقافیه: ـرمغزلیات

باکه‌گویم چه قیامت به سرم می‌گذرد

که نفس نازده هر شب سحرم می‌گذرد

واژهٔ قافیهقافیه: ـرمغزلیات

من درین بحر، نه‌ کشتی نه‌ کدو می‌آرم

چون حباب از بر خود جامه فرو می آ‌رم

واژهٔ قافیهردیف: می‌کندقافیه: ـمدیوان اشعار

گر جلا آیینه‌های تیره را نم می‌کند

عاشقان را هم می گلرنگ خرم می‌کند

واژهٔ قافیهردیف: شودقافیه: ـمدیوان اشعار

ساغر می دور از آن لبها اگر یک دم شود

خط به گرد ساغر می حلقه ماتم شود

واژهٔ قافیهردیف: توقافیه: ـمدیوان اشعار

وحشی تر از آهوست نشان قدم تو

کهسار شود سینه صحرا ز رم تو

واژهٔ قافیهردیف: کندقافیه: ـمقطعه‌ها

گر گاه گاه اسب کسان می‌کنند رم

این اسب رم قدم به قدم دمبدم کند

واژهٔ قافیهقافیه: ـمدیوان اشعار

اندرین دشت مخوف، ای برهٔ مسکین

بیم جانست، چه شد کز رمه کردی رم

واژهٔ قافیهردیف: کرده‌اندقافیه: ـمدیوان اشعار

با بنفشه، لاله گفت ای بیخبر

طرف گلشن را منظم کرده‌اند

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـمغزلیات

خیال قرب غفلت دوری ازانس است محرم را

تبسم‌های‌گندم چین دامن گشث آدم را

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـمغزلیات

نباشد بی‌عصا امداد طاقت پیکر خم را

مدارکار فرمایی برانگشت است خاتم را

واژهٔ قافیهردیف: داریم ماقافیه: ـمغزلیات

صورتِ وهمِ به هستی متهم، داریم ما

چون حباب آیینه بر طاق عدم داریم ما

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـمغزلیات

در خیال‌آباد راحت آگهی نامحرم است

جلوه‌ننماید بهشت آنجاکه جنس‌آدم است