جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـصدفدیوان اشعار

نیست غمگین گوهرم ازتنگی جا در صدف

می کند ازآبداری سیر دریا در صدف

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـفدیوان اشعار

هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف است

هر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است

واژهٔ قافیهردیف: خواهد شدقافیه: ـفدیوان اشعار

پیش مژگان درازت که هدف خواهد شد؟

چون تو بر یک طرف افتی که طرف خواهد شد؟

واژهٔ قافیهردیف: داردقافیه: ـفدیوان اشعار

تمام رس نبود باده ای که کف دارد

که عیب دار بود گوهری که تف دارد

واژهٔ قافیهقافیه: ـفدیوان اشعار

جز گوهر ولای تو را پرورش نداد

هر کس که با صفای درون زاد چون صدف

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـفدیوان اشعار

گوهر عشق تو را دل صدف است

ناوک درد تو را جان صدف است

واژهٔ قافیهقافیه: ـفدیوان اشعار

پرورشت دهد فلک لیکن ازو تو برتری

بیش نهد بلی خرد قیمت گوهر از صدف

واژهٔ قافیهقافیه: ـفدیوان اشعار

تربیت گرچه در اول ز صدف یافت گهر

جز طفیل گهر اخر که برد نام صدف

واژهٔ قافیهقافیه: ـفدیوان اشعار

بشناس قدر خویش که پاکیزه تر ز تو

دری نداد پرورش این آبگون صدف

واژهٔ قافیهقافیه: ـفدیوان اشعار

نکته عرفان مجو از خاطر آلودگان

گوهر مقصود را دلهای پاک آمد صدف

واژهٔ قافیهردیف: داردقافیه: ـفغزلیات

حیا عمری‌ست با صد گردش رنگم طرف دارد

عرق نقاش عبرت از جبین من صدف دارد

واژهٔ قافیهردیف: غرضقافیه: ـفغزلیات

مگشا جریدهٔ حاجتت بر دوستان ز کف غرض

بنویس نامهٔ آبرو به سیاهی ‌کلف غرض