جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: مبادقافیه: ـندغزلیات

تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مباد

وجود نازکت آزردهٔ گزند مباد

واژهٔ قافیهردیف: اوقافیه: ـنددیوان اشعار

گفتم به عقل پای برآرم ز بند او

روی خلاص نیست به جهد از کمند او

واژهٔ قافیهردیف: عظیمستقافیه: ـنددیوان شمس

به جان تو که سوگند عظیمست

که جانم بی‌تو دربند عظیمست

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان شمس

عالم چو سرنایی و او در هر شکافش می‌دمد

هر ناله‌ای دارد یقین زان دو لب چون قند قند

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان شمس

هر طایفه‌ات بجانب خویش کشند

زاغت سوی ویرانه و طوطی سوی قند

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان شمس

در بندم از آن دو زلف بند اندر بند

در ناله‌ام از لبان قند اندر قند

واژهٔ قافیهردیف: چه سودقافیه: ـنددیوان شمس

در عشق توام نصیحت و پند چه سود

زهراب چشیده‌ام مرا قند چه سود

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان شمس

پس سبقت رحمتی در غضبی شد پدید

زهر بدان کس دهند کوست مُعوَّد به قند

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان شمس

هوای عشق تو و آن گاه خوف ویرانی

تو کیسه بسته و آن گاه عشق آن لب قند

واژهٔ قافیهردیف: ای جانقافیه: ـنددیوان شمس

ای جانَک من چونی؟ یک بوسه به چند ای جان؟

یک تَنگ شکر خواهم زان شِکَّرِ قند، ای جان

واژهٔ قافیهردیف: می‌دهیقافیه: ـنددیوان شمس

خواجه ترش مرا بگو سرکه به چند می‌دهی

هست شکرلبی اگر سرکه به قند می‌دهی

واژهٔ قافیهردیف: آنجاقافیه: ـنددیوان اشعار

به مجلسی که کشی از نقاب بند آنجا

ستاره سوخته ای نیست جز سپند آنجا