جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـاکمغزلیات

از بال هما کیست‌ کشد ننگ سعادت

بیدل ز سر ما نشود سایهٔ ما کم

واژهٔ قافیهقافیه: ـاکمغزلیات

از بال هما کیست‌ کشد ننگ سعادت

بیدل ز سرما نشود سایهٔ ما کم

واژهٔ قافیهقافیه: ـکمدیوان اشعار

خط نمی سازد طراوت زان سمن رخسار کم

آبروی گل نمی گردد ز قرب خارکم

واژهٔ قافیهردیف: گرددقافیه: ـممواعظ

چو مرد رهرو اندر راه حق ثابت‌قدم گردد

وجود غیر حق در چشم توحیدش عدم گردد

واژهٔ قافیهردیف: نشودقافیه: ـممواعظ

هر کسی در حرم عشق تو محرم نشود

هر براهیم به درگاه تو ادهم نشود

واژهٔ قافیهقافیه: ـممواعظ

و یا برف گدازان بر سر کوه

کزو هر لحظه جزوی می‌شود کم

واژهٔ قافیهقافیه: ـممواعظ

مگر کمینهٔ آحاد بندگان سعدی

که سعیش از همه بیشست و حظش از همه کم

واژهٔ قافیهردیف: باشدقافیه: ـمدیوان اشعار

هر سرو که در بسیط عالم باشد

شاید که به پیش قامتت خم باشد

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـمدیوان اشعار

کارم چو زلف یار پریشان و دَرهم است

پشتم به‌سان ابروی دل‌دار پرخَم است

واژهٔ قافیهردیف: دوستقافیه: ـمدیوان اشعار

صبح می‌خندد و من گریه‌کنان از غم دوست

ای دم صبح چه داری خبر از مقدم دوست

واژهٔ قافیهردیف: اوفتدقافیه: ـمدیوان اشعار

مویت رها مکن که چنین بر هم اوفتد

کآشوب حسن روی تو در عالم اوفتد

واژهٔ قافیهردیف: نباشدقافیه: ـمدیوان اشعار

تو را نادیدن ما غم نباشد

که در خیلت به از ما کم نباشد