جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـکننددیوان اشعار

اول ثنای عشق فصیحان اداکنند

آری طعام را به نمک ابتدا کنند

واژهٔ قافیهقافیه: ـکنندغزلیات

جمعی‌ که با قناعت جاوید خو کنند

خود را چوگوهر انجمن آبروکنند

واژهٔ قافیهقافیه: ـکنندغزلیات

روشندلان چو آینه بر هرچه رو کنند

هم در طلسم خویش تماشای او کنند

واژهٔ قافیهقافیه: ـننددیوان اشعار

گویی جمال دوست که بیند چنان که اوست

الا به راه دیده سعدی نظر کنند

واژهٔ قافیهقافیه: ـننددیوان شمس

چو یار مست خرابست و روز روز طرب

به غیر شنگی و مستی بیا بگو چه کنند

واژهٔ قافیهقافیه: ـکنددیوان اشعار

جامی به گردش آر که این کهنه آسیا

وقت است استخوان مرا توتیا کنند

واژهٔ قافیهردیف: تراقافیه: ـنددیوان اشعار

چنین که عقل کشیده است زیر بند ترا

عجب که عشق رهاند ازین کمند ترا

واژهٔ قافیهردیف: آخر کارقافیه: ـنددیوان اشعار

ناله‌ای از ته دل کرد سپند آخر کار

سوخت خود را و برون خوست ز بند آخر کار

واژهٔ قافیهردیف: کرد و گذشتقافیه: ـنددیوان اشعار

رسید و آن خم ابرو بلند کرد و گذشت

تواضعی که به ابرو کنند، کرد و گذشت

واژهٔ قافیهردیف: می‌کنندقافیه: ـردیوان اشعار

هرکجا خوبان چراغ دلبری بر می‌کنند

شمع را پروانه، آتش را سمندر می‌کنند

واژهٔ قافیهردیف: کندقافیه: ـادیوان اشعار

درگاه توست قبلهٔ پاکان و جان من

الا طواف قبلهٔ پاکان کجا کنند

واژهٔ قافیهردیف: مستان سلامت می‌کننددیوان شمس

رندان سلامت می‌کنند جان را غلامت می‌کنند

مستی ز جامت می‌کنند مستان سلامت می‌کنند