جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: کردقافیه: ـگلدیوان اشعار

خط از لب لعل گهرافشان تو گل کرد

یا خضر ز سرچشمه حیوان تو گل کرد

واژهٔ قافیهقافیه: ـگلغزلیات

ای بهار جلوه‌ات را شش جهت دربار گل

بی‌ رخت در دیدهٔ من می‌خلد چون خار گل

واژهٔ قافیهقافیه: ـگلغزلیات

می‌کند درس رمی از رنگ و بو تکرار گل

با همه بی‌دست‌وپایی نیست پُر بیکار گل

واژهٔ قافیهقافیه: ـلقطعات

بلبل و سرو و سمن یاسمن و لاله و گل

هست تاریخ وفات شه مشکین کاکل

واژهٔ قافیهردیف: بودقافیه: ـلغزلیات

یاد باد آن که سرِ کویِ توام منزل بود

دیده را روشنی از خاکِ درت حاصل بود

واژهٔ قافیهردیف: باشیقافیه: ـلغزلیات

نوبهار است در آن کوش که خوش‌دل باشی

که بسی گُل بدمد باز و تو در گِل باشی

واژهٔ قافیهقافیه: ـلمواعظ

که آب حیرتم از سرگذشت و پای خلاص

به استعانت دستی توان کشید از گل

واژهٔ قافیهردیف: چونیقافیه: ـلمواعظ

ای غایب چشم و حاضر دل چونی؟

وی شاخ گل شکفته در گل چونی؟

واژهٔ قافیهردیف: ستقافیه: ـلدیوان اشعار

دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکل‌ست

هر که ما را این نصیحت می‌کند بی‌حاصل‌ست

واژهٔ قافیهردیف: نکندقافیه: ـلدیوان اشعار

چه کند بنده که بر جور تحمل نکند؟

دل اگر تنگ شود مهر تبدل نکند

واژهٔ قافیهردیف: برودقافیه: ـلدیوان اشعار

گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

وآن چنان پای گرفته‌ست که مشکل برود

واژهٔ قافیهقافیه: ـلدیوان اشعار

گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل

گُل از خارم برآوردی و خار از پا و پا از گِل