جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـیدنددیوان شمس

ساقی زان می که می‌چریدند

بفزای که یارکان رسیدند

هم‌قافیهقافیه: ـیدنددیوان شمس

سرهای درختان گل رعنا چیدند

آن یعقوبان یوسف خود را دیدند

هم‌قافیهقافیه: ـیدنددیوان شمس

مستان غمت بار دگر شوریدند

دیوانه دلانت سر مه را دیدند

هم‌قافیهقافیه: ـیدنددیوان شمس

یک خانه پر ز مستان مستان نو رسیدند

دیوانگان بندی زنجیرها دریدند

هم‌قافیهردیف: همچو صبحقافیه: ـیدنددیوان اشعار

روشندلان به هر که رسیدند همچو صبح

دادند جان، نفس نکشیدند همچو صبح

هم‌قافیهقافیه: ـیدنددیوان اشعار

روشنائی که درین دایره صاحب دیدند

همه چون شبنم گل آینه خورشیدند

هم‌قافیهردیف: عزیزانقافیه: ـیدنددیوان اشعار

تا از خودی خود نبریدند عزیزان

چون نی به مقامی نرسیدند عزیزان

هم‌قافیهقافیه: ـیدندقطعه‌ها

بر سردر کاروان سرایی

تصویر زنی به گچ کشیدند

هم‌قافیهقافیه: ـدنددیوان اشعار

غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدند

ای بسا زخم نمایان به دل زنده زدند

هم‌قافیهقافیه: ـدنددیوان اشعار

با آنکه اهل دل ز علایق مجردند

در دام زلف سلسله مویان مقیدند

هم‌قافیهقافیه: ـنداشعار منتسب

بردار دل از مادر دهر ای فرزند

با نصف اخیر شوهرش در پیوند

هم‌قافیهردیف: مبادقافیه: ـندغزلیات

تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مباد

وجود نازکت آزردهٔ گزند مباد