جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـیدهاشعار منتسب

ای از فروغ رویت روشن چراغ دیده

خوش‌تر ز چشم مستت چشم جهان ندیده

هم‌قافیهردیف: ست مراقافیه: ـیدهاشعار منتسب

روزی که فلک از تو بریده‌ست مرا

کس با لب پر خنده ندیده‌ست مرا

هم‌قافیهردیف: ام که مپرسقافیه: ـیدهغزلیات

دردِ عشقی کشیده‌ام که مَپُرس

زهرِ هجری چشیده‌ام که مَپُرس

هم‌قافیهردیف: ایقافیه: ـیدهغزلیات

از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

آرام جان و مونس قلب رمیده‌ای

هم‌قافیهقافیه: ـیدهغزلیات

دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده

صد ماهرو ز رشکش جَیب قصب دریده

هم‌قافیهردیف: گیرقافیه: ـیدهمواعظ

ای دل به کام خویش جهان را تو دیده گیر

در وی هزار سال چو نوح آرمیده گیر

هم‌قافیهردیف: ستقافیه: ـیدهدیوان اشعار

افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست

یا دیده و بعد از تو به رویی نگریده‌ست

هم‌قافیهردیف: ستقافیه: ـیدهدیوان اشعار

اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

وی باغ لطافت بِهِ رویت که گزیده‌ست؟

هم‌قافیهردیف: اندقافیه: ـیدهدیوان اشعار

اینان مگر ز رحمت محض آفریده‌اند؟

کآرام جان و انس دل و نور دیده‌اند

هم‌قافیهقافیه: ـیدهدیوان اشعار

ای یار جفا کردهٔ پیوند بریده

این بود وفاداری و عهد تو ندیده؟

هم‌قافیهردیف: راقافیه: ـیدهدیوان شمس

دی بنواخت یار من بنده غم رسیده را

داد ز خویش چاشنی جان ستم چشیده را

هم‌قافیهردیف: استقافیه: ـیدهدیوان شمس

در خواب مهی دوش روانم دیده است

با روی و لبی که روشنایی دیده است