جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵٬۷۱۶ نتیجه برای «سخن» · صفحهٔ ۱۰۳ از ۴۷۷
- غزل شمارهٔ ۱ صائبگلستانِ سخن را تازه‌رو دارد، لبِ خشکمکِه جز من می‌رساند در سُفالِ خشک، ریحان‌ها؟
- غزل شمارهٔ ۲۴ صائبناشنیدن می‌شود مُهر دهانم بی‌سخنگر غباری هست بر خاطر ز گفتارم تو را
- غزل شمارهٔ ۵۷ صائباز نظر‌بازی به مژگانِ سخن‌پردازِ اوآنچنان گشتم که می‌فهمم زبانِ مار را!
- غزل شمارهٔ ۷۱ صائباز زبان‌بازی سخن‌چین را زبان گردد درازمی‌شود مُهرِ دهن، شمع از خموشی گاز را
- غزل شمارهٔ ۷۷ صائبجز پشیمانی سخن‌چینی ندارد حاصلیحلقهٔ بیرونِ در کُن در مجالس گوش را
- غزل شمارهٔ ۱۱۸ صائبمهرهٔ گهوارهٔ من بود از عقدِ سخنمنّتِ گویایی از کس نیست چون عیسیٰ مرا
- غزل شمارهٔ ۱۴۳ صائبسرمهٔ خاموشیی خواهم که گوشِ پرده‌درچون لبِ پیمانه بیزار از سخن بیند مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸۲ صائبتا نیابم در سخن میدان، نمی‌آیم به حرفهمچو طوطی لوحِ تعلیم است همواری مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸۶ صائببرندارم چون قلم صائب سر از پای سخنگرچه مد عمر کوته شد ز گویایی مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸۸ صائبهر سخنسازی سخن نتواند از من واکشیدبر سر حرف آورد چشم سخنگویی مرا
- غزل شمارهٔ ۲۰۰ صائباین سخن را سرو می گوید به آواز بلندجامه از پیکر بروید مردم آزاده را
- غزل شمارهٔ ۲۰۷ صائبمی کشد در حلقه فرمان به اندک فرصتیگوشمال آسمان، گوش سخن نشنوده را