جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۱٬۳۴۵ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۵۴۳ جلال الدین محمد مولویگه چو نگینم بمزد تا که به من مهر نهدگاه مرا حلقه کند دوزد او بر در خود
- غزل شمارهٔ ۵۴۸ جلال الدین محمد مولویجز تو خلیفه خدا کیست بگو به دور ماسجده کند ملک تو را چون ملک از سما رسد
- غزل شمارهٔ ۵۵۲ جلال الدین محمد مولویچیست صلای چاشتگه خواجه به گور می‌روددیر به خانه وارسد منزل دور می‌رود
- غزل شمارهٔ ۵۵۶ جلال الدین محمد مولویجور و جفا و دوریی کان که نگار می‌کندبر دل و جان عاشقان چون کنه کار می‌کند
- غزل شمارهٔ ۵۶۵ جلال الدین محمد مولویبه دوران‌ها چو من عاشق نرست از مغرب و مشرقبپرس از پیر گردونی که چون من پشت خم دارد
- غزل شمارهٔ ۵۷۸ جلال الدین محمد مولویچراغ چرخ گردونم چو اِجری خوار خورشیدمامیر گوی و چوگانم چو دل میدان من باشد
- غزل شمارهٔ ۶۳۸ جلال الدین محمد مولویچنین برمستیزید ز دولت مگریزیدچه امکان گریزست که در دام کمندید
- غزل شمارهٔ ۶۴۵ جلال الدین محمد مولویبار دگر آن آب به دولاب درآمدوآن چرخهٔ گردنده در اشتاب درآمد
- غزل شمارهٔ ۶۴۶ جلال الدین محمد مولوییک حمله دیگر بُنِه خواب بسوزیمزیرا که چنین دولت بیدار درآمد
- غزل شمارهٔ ۶۵۱ جلال الدین محمد مولویدر دولت و در عزت آن شاه نکوکاراین لشگر بشکسته چه منصور برآمد
- غزل شمارهٔ ۶۵۵ جلال الدین محمد مولویدر مشهد اعظم به تشهد بنشینیدهش را به سوی گنبد دوار مدارید
- غزل شمارهٔ ۷۰۳ جلال الدین محمد مولویهر تن که سرشته بهشتستبر دوزخ برزند نترسد