جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۱۶۳ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۴۶۵ جلال الدین محمد مولویطوطی گویا شدم چون شکرستانم اوستبلبل بویا شدم چون گل و گلزارم اوست
- غزل شمارهٔ ۴۶۶ جلال الدین محمد مولویاز هوس عشق او باغ پر از بلبل‌ستوز گل رخسار او مغز پر از بوست بوست
- غزل شمارهٔ ۴۷۰ جلال الدین محمد مولویجان کلیم و خلیل جانب آتش دواننار نماید در او جز گل و گلزار نیست
- غزل شمارهٔ ۴۷۳ جلال الدین محمد مولویای خنک آن جان و دل کو رهد از آب و گلگرچه در این آب و گل دستگه کیمیاست
- غزل شمارهٔ ۴۹۰ جلال الدین محمد مولویز پیش آب و گل من بدید روح تو راخرد بگفت که سجده کنش که او شه توست
- غزل شمارهٔ ۵۰۹ جلال الدین محمد مولویباد صبا باز وزان شد به باغبر گل و گلزار وزیدن گرفت
- غزل شمارهٔ ۵۱۴ جلال الدین محمد مولویبرگ گل از لطف تو نرمی بیافتبر مثل خار چرایی درشت
- غزل شمارهٔ ۵۱۵ جلال الدین محمد مولویخالق ارواح ز آب و ز گلآینه‌ای کرد و برابر گرفت
- غزل شمارهٔ ۵۲۶ جلال الدین محمد مولویمن که ز جان ببریده‌ام چون گل قبا بدریده‌امزان رو شدم که عقل من با جان من بیگانه شد
- غزل شمارهٔ ۵۵۸ جلال الدین محمد مولویرعد همی‌زند دهل زنده شدست جزو و کلدر دل شاخ و مغز گل بوی بهار می‌کشد
- غزل شمارهٔ ۵۷۰ جلال الدین محمد مولویز سوسن بشنو ای ریحان که سوسن صد زبان داردبه دشت آب و گل بنگر که پرنقش و نگار آمد
- غزل شمارهٔ ۵۷۳ جلال الدین محمد مولویبرآمد بر شجر طوطی که تا خطبه‌یْ شکر گویدبه بلبل کرد اشارت گل که تا اشعار برگوید