جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۲۷٬۰۰۰ نتیجه برای «نی» · صفحهٔ ۲٬۱۷۶ از ۲٬۲۵۰
- بخش ۵۳ - صف چهل و یکم ناصرخسرو قبادیانی… اعتدال است، و نفس از اعتدال قرار گیرد، وزین هر دو کناره بگریزد، و همچنین هر حالی ستوده میانجی است بمیان دو حال ناستوده و قول حکماء علم الهی اندرین معنی آنست که گویند«کل مدح هو عدل بین حاشیتی جور» گویند: هر ستایشی دادیست …
- بخش ۳۱ - اندر زحل و‌اندر تخم بهار ناصرخسرو قبادیانی… ه ماه را‌اندر تقاویم، از بهر آنک سلطانان افلاک این دو کوکب‌اند، و سلطانیت آفتاب ببزرگی جرم و قوت و تاثیر اوست، و سلطانیت ماه بدانست که او بزمین نزدیکترست که او کوکبی است از کواکب. آنگاه از پنج ستاره باقی نخست زحل را نو …
- شمارهٔ ۳۱ - در مدح خواجه همام الدین حاجب و یاد کردن از مرگ منوچهر خاقانی شروانیشهری به فتنه شد که فلانی از آن ماستما عشق باز صادق و او عشق دان ماست
- شمارهٔ ۵۵ - وقتی او را از رفتن به خراسان منع می‌کردند مشتاقانه این قصیدهٔ را سرود خاقانی شروانینیست بستان خراسان را چون من مرغیمرغم آوخ سوی بستان شدنم نگذارند
- شمارهٔ ۷۹ - در ستایش نصرة الدین ابوالمظفر اصفهبد لیالواشیر پادشاه مازندران خاقانی شروانیبا مهره‌ها کنیم قدح‌ها چو آسمانآن کعبتین به رقعهٔ مینا برافکند
- شمارهٔ ۱۱۲ - در پند و اندرز و ستایش رکن الدین مفتی خوی و رکن الدین عالم ری و تاج الدین رازی ابن امین الدین خاقانی شروانیکاری از روشنی چو آب خزانیاری از خرمی چو باد بهار
- شمارهٔ ۱۶۹ - در مدح ملک الوزراء زین‌الدین دستور عراق خاقانی شروانیوز بر ایوان ماه بارگهی بود خوبساکن آن خواجهٔ فاضل و نیکو بیان
- شمارهٔ ۱۹۵ - مطلع سوم خاقانی شروانیاین تویی کز غمزه غوغا در جهان انگیختهنیزه بالا خون بدان مشکین سنان انگیخته
- قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - در ستایش میرمیران وحشی بافقیغرض از بودن باغ است همین دیدن گلورنه هر شوره زمینی که بود پر خار است
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ - در ستایش میرمیران وحشی بافقیابد پیوند عمر دیر پایتبقای جاودانی را ضمان باد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - در ستایش شاهزادهٔ آزاده شاه خلیل الله وحشی بافقیشیرینی فراغ کند تلخ در مذاقزهری که آشکار شد از طرف شکرش
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ - در ستایش بکتاش بیک وحشی بافقیز طالعست که خونی کزو کشی دامانفشانیش به گریبان چو شد به ناف غزال