جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶٬۹۵۴ نتیجه برای «آتش» · صفحهٔ ۲۴۸ از ۵۸۰
- غزل شمارهٔ ۱۵ سعدی شیرازیباران اَشکم می‌رود، وز اَبرم آتش می‌جهدبا پختگان گوی این سخن سوزش نباشد خام را
- حکایت شمارهٔ ۲۰ سعدی شیرازیآتشِ سوزان نکند با سپند آنچه کند دودِ دلِ دردمند
- حکایت شمارهٔ ۲۶ سعدی شیرازی… و برنجید و روی از نصیحتِ او در هم کشید و بر او التفات نکرد، تا شبی که آتشِ مَطبَخ در انبارِ هیزمش افتاد و سایرِ املاکش بسوخت وز بسترِ نرمش به خاکسترِ گرم نشاند. اتّفاقاً همان شخص بر او بگذشت و دیدش که با یاران همی‌گفت: ن …
- غزل شمارهٔ ۳۶ سعدی شیرازیوه! که آتش در جهان زد عشقِ شورانگیزِ منچون من اندر آتش افتادم، جهانی، گو! مباش!
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۱ - تغزل و ستایش صاحب دیوان سعدی شیرازیگرفتم آتش دل در نظر نمی‌آیدنگاه می‌نکنی آب چشم چون جویم
- غزل شمارهٔ ۶۴ سعدی شیرازیبر راه باد عود در آتش نهاده‌اند؟یا خود در آن زمین که تویی، خاکْ عنبر است؟
- غزل شمارهٔ ۲۱۷ سعدی شیرازیما بی تو به دل برنزدیم آب صبوریدر آتش سوزنده صبوری که تواند
- غزل شمارهٔ ۲۴۶ سعدی شیرازیشهری اندر هوَست سوخته در آتش عشقخلقی اندر طلبت غرقهٔ دریای غمند
- غزل شمارهٔ ۲۸۷ سعدی شیرازیگناه توست اگر وقتی بنالد ناشکیباییندانستی که چون آتش دراندازی دخان آید
- غزل شمارهٔ ۴۱۲ سعدی شیرازیبینی که چه گرم آتش، در سوخته می‌گیرد؟تو گرم‌تری زآتش، من سوخته‌تر زآنم
- غزل شمارهٔ ۴۸۶ سعدی شیرازیبیچارگان بر آتش مهرت بسوختندآه از تو سنگدل که چه نامهربانی آه
- غزل شمارهٔ ۵۴۲ سعدی شیرازیاز نعلش آتش می‌جهد نعلم در آتش می‌نهدگر دیگری جان می‌دهد سعدی تو جان می‌پروری