جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵٬۰۸۸ نتیجه برای «یکی» · صفحهٔ ۲۸۴ از ۴۲۴
- بخش ۱۱۷ - صف نود و سوم ناصرخسرو قبادیانی… ست به گواهی آن شش چیز دانسته شود ، پس از آنک شناخته بود . وزان شش چیز یکی خبر است ، و دیگر مثال است و آن ماننده است ، و سه دیگر خلق است و آن ناماننده باشد ، و چهارم ترتیب است و آن سپس یکدیگر کردن باشد ، و پنجم فصل است و …
- بخش ۸۲ - گرمابه‌بان ما را به گرمابه راه نداد ناصرخسرو قبادیانی… تم و عذری خواستم و گفتم که بعد از این به خدمت رسم و غرض من دو چیز بود یکی بینوایی دوم گفتم همانا او را تصور شود که مرا در فضل مرتبه‌ای است زیادت تا چون بر رقعه من اطلاع یابد قیاس کند که مرا اهلیت چیست تا چون به خدمت او ح …
- بخش ۲۰ - اندر نطق و کلام و قول ناصرخسرو قبادیانیمیان نطق و میان کلام و قول چه فرق؟که پارسی یکی و معنی‌اندرو بسیار
- بخش ۱۷ - صف سیزدهم ناصرخسرو قبادیانی… است و ممکن است که همه مردمان از یک جفت مردم باشند، همچنانک بسیاری از یکی پدید آید، اما نوعی که او را شخصی نباشد ممکن نیست و نوع را همتا نیست و نه مر جنس را اندر یگانگی، از بهر آنک شخص بعدد بیشتر از نوع باشد و نوع بعدد ک …
- شمارهٔ ۱۲۴ - مطلع چهارم خاقانی شروانیآن شب که روز عید و شبیخون یکی شمردصبح ظفر برآمد از اعلام ازهرش
- شمارهٔ ۱۲۷ - در ستایش فخر الدین شروان شاه منوچهر خاقانی شروانیتنم ز حرص یکی نان چو آینه روشنچو شانه شد همه دندان ز فرق سر، تا ساق
- شمارهٔ ۱۶۴ - مطلع سوم خاقانی شروانیخاطر خاقانی و مریم یکی استوین جهلا جمله یهودی گمان
- شمارهٔ ۱۹۳ - در مدح ابو المظفر شروان شاه اخستان بن منوچهر خاقانی شروانیکعبتین بر روی رقعه قرعهٔ شادی شدهاز یکی تا شش بر او ابجد نشان انگیخته
- شمارهٔ ۲۲۳ - در تهنیت عید و مدح خاقان کبیر ابوالمظفر اخستان بن منوچهر بن فریدون خاقانی شروانیچون اسب تو را سخره گرفتند یکی دانخشک آخور و تر سبزه چه در بند چرائی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در ستایش پروردگار وحشی بافقیگرچه هزار است اسم هست مسما یکیدیده ز اسما بدوز عین مسما طلب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - در ستایش حضرت علی «ع» وحشی بافقیتبارک اله از آن دلدل سپهر سیرکه با براق یکی بود در درنگ و شتاب
- بخش ۱۵ - گفتار در آغاز داستان و چگونگی عشق وحشی بافقییکی آنجا که بیند عاشق از دورز شمع خویش بزم غیر پر نور