جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۰٬۰۰۹ نتیجه برای «صد» · صفحهٔ ۳۰۴ از ۸۳۵
- بخش ۳۳ ابوالقاسم فردوسیوگر نام و رنج تو گیرم به یادبماند سخن تازه تا صد نژاد
- بخش ۸ ابوالقاسم فردوسینشستم به شاهی صد و بیست سالندیدم به گیتی کسی را همال
- بخش ۱۴ ابوالقاسم فردوسیدو صد بارکش خواسته بر نهادصد افسر ز گوهر بران سر نهاد
- غزل شمارهٔ ۲ صائبعیشِ شیرین را بوَد در چاشنی صد چشمِ شوربرگ، صائب! بیشتر از بار می‌ماند به جا
- غزل شمارهٔ ۷ صائبچون ز صد گرداب کشتی سالم آید بر کنار؟نیست ممکن دل شود زان طره‌ی پر خم جدا
- غزل شمارهٔ ۸ صائبیک دل صد پاره آید عارفان را در نظرگرچه باشد برگ برگ لاله‌زار از هم جدا
- غزل شمارهٔ ۹ صائبگر دو بی نسبت به هم صد سال باشند آشنامی کند بی نسبتی در یک زمان از هم جدا
- غزل شمارهٔ ۱۵ صائبصبحِ هر روز از شفق صد کاسه خون بر سر کشدتا در آغوش آورد خورشیدِ عالمتاب را
- غزل شمارهٔ ۲۳ صائبهر که در هر جا شود گویا به ذکرِ خیرِ توگِردِ سر چون سبحه از صد رهگذر گردم تو را
- شمارهٔ ۲۷ - در توصیف زاینده رود صائبنیست آب زندگی را حسن آب زنده‌رودصد پری در شیشه دارد هر حباب زنده‌رود
- شمارهٔ ۲۸ - در توصیف دومین پلی که بر زاینده رود بسته شده صائببرنمی خیزد صدا از دست چون تنها بودشد دو بالا زین دو پل گلبانگ آب زنده رود
- شمارهٔ ۲۹ - ایضا در وصف زاینده رود صائباز صدف صد دامن گوهر محیط آماده استدر حریم سینه از بهر نثار زنده رود