جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۳۳۹ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۳۰۵۴ جلال الدین محمد مولویاگر دو گام پیاده دویدی از پی اوتو یک سواره نه‌ای تو سپاه سالاری
- غزل شمارهٔ ۳۰۵۵ جلال الدین محمد مولویبیا بیا که نیابی چو ما دگر یاریچو ما به هر دو جهان خود کجاست دلداری
- غزل شمارهٔ ۳۰۶۰ جلال الدین محمد مولویدو گونه رنج و عذابست جان مجنون رابلای صحبت لولی و فرقت لیلی
- غزل شمارهٔ ۳۰۷۵ جلال الدین محمد مولویاگر ز خسرو جان‌ها حلاوتی یابیمحال هر دو جهان را چو من درآشامی
- غزل شمارهٔ ۳۱۰۴ جلال الدین محمد مولویعمارت دل بیچاره دو صدپارهز حج و عمره به آید به حضرت باری
- غزل شمارهٔ ۳۱۱۱ جلال الدین محمد مولویدل و جان غلامت چو رسد سلامتتو دو صد چنین را صنما سزایی
- غزل شمارهٔ ۳۱۷۹ جلال الدین محمد مولوییار سرور و دولتم، خواجهٔ هر سعادتملیک تو با همه جفا خوشتر ازین همه بدی
- غزل شمارهٔ ۳۱۹۶ جلال الدین محمد مولویخانهٔ دل را دو دری کن، جانب جان راه‌بری کنطالب دریای حیاتی، سنگ دلا، رو گهری کن
- غزل شمارهٔ ۳۲۰۲ جلال الدین محمد مولویگر تو بدوی، ور تو بپریزین دلبر جان، خود جان نبری
- غزل شمارهٔ ۳۲۰۳ جلال الدین محمد مولویزمن از تو دونده شد، فلکت نیز بنده شددو جهان از تو زنده شد چه دلاویز مشربی!
- بخش ۶۶ - قصهٔ هدهد و سلیمان در بیان آنک چون قضا آید چشمهای روشن بسته شود جلال الدین محمد مولویای بسا هندو و تُرکِ همزبانای بسا دو تُرک چون بیگانگان
- بخش ۸۶ - دیدن خواجه طوطیان هندوستان را در دشت و پیغام رسانیدن از آن طوطی جلال الدین محمد مولویاین مگر خویشست با آن طوطیکاین مگر دو جسم بود و روح یک