جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۲٬۰۳۲ نتیجه برای «چند» با فیلتر مثنوی · صفحهٔ ۳۷ از ۱۷۰
- بخش ۳ - بقیهٔ قصهٔ متعرضان پیل‌بچگان جلال الدین محمد مولویچند کوبد زخم‌های گرزشانبر سر هر ژاژخا و مرزشان
- بخش ۱۳۰ - باز آمدن زن جوحی به محکمهٔ قاضی سال دوم بر امید وظیفهٔ پارسال و شناختن قاضی او را الی اتمامه جلال الدین محمد مولویای تن گشته وثاق جان بسستچند تاند بحر در مشکی نشست
- بخش ۹۶ - پیش رفتن دقوقی رحمة الله علیه به امامت جلال الدین محمد مولویچند کردم مدح قوم ما مضیقصد من زانها تو بودی ز اقتضا
- بخش ۹۲ - قصهٔ اعرابی و ریگ در جوال کردن و ملامت کردن آن فیلسوف او را جلال الدین محمد مولویگفت اشتر چند داری چند گاوگفت نه این و نه آن ما را مکاو
- بخش ۶۴ - باز جواب گفتن ابلیس معاویه را جلال الدین محمد مولویچند روزی که ز پیشم رانده‌ستچشم من در روی خوبش مانده‌ست
- بخش ۲۱۱ - رسیدن بانگ طلسمی نیم‌شب مهمان مسجد را جلال الدین محمد مولویریخت چند این زر که ترسید آن پسرتا نگیرد زر ز پری راه در
- بخش ۱۴۹ - گفتن مهمان یوسف علیه‌السلام کی آینه‌ای آوردمت کی تا هر باری کی در وی نگری روی خوب خویش را بینی مرا یاد کنی جلال الدین محمد مولویگفت من چند ارمغان جستم تراارمغانی در نظر نامد مرا
- بخش ۴ - بازگشتن به حکایت پیل جلال الدین محمد مولویچند باری گرد او گشت و برفتمر ورا نازرد آن شه‌پیل زفت
- بخش ۱۴۸ - قصهٔ فریاد رسیدن رسول علیه السلام کاروان عرب را کی از تشنگی و بی‌آبی در مانده بودند و دل بر مرگ نهاده شتران و خلق زبان برون انداخته جلال الدین محمد مولویرحمش آمد گفت هین زوتر رویدچند یاری سوی آن کثبان دوید
- بخش ۱۳۸ - پرسیدن پادشاه قاصدا ایاز را کی چندین غم و شادی با چارق و پوستین کی جمادست می‌گویی تا ایاز را در سخن آورد جلال الدین محمد مولویچند گویی با دو کهنه نو سخندر جمادی می‌دمی سر کهن
- بخش ۷ - در بیان آنک این غرور تنها آن هندو را نبود بلک هر آدمیی به چنین غرور مبتلاست در هر مرحله‌ای الا من عصم الله جلال الدین محمد مولویچون بپیوستی بدان ای زینهارچند نالی در ندامت زار زار
- بخش ۹۷ - دعوی کردن آن شخص کی خدای تعالی مرا نمی‌گیرد به گناه و جواب گفتن شعیب علیه السلام مرورا جلال الدین محمد مولویچند دید از من گناه و جرمهاوز کرم یزدان نمی‌گیرد مرا