جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۰٬۰۰۹ نتیجه برای «صد» · صفحهٔ ۶۰۰ از ۸۳۵
- غزل شمارهٔ ۲۳۶۵ صائبابر رحمت در دهانش گوهر شهوار ریختچون صدف هر کس درین دریا دهن را پاک کرد
- غزل شمارهٔ ۲۳۷۳ صائبپشت بر دیوار دادم تا نظر کردم که بحراز صدف گهواره در یتیم آماده کرد
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۲ صائبشاخ و برگ آرزوها می شود موی سفیدحرص در صدسالگی دندان برون می آورد
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۳ صائببرق آتشدست بیجا می دهد تصدیع خودخرمن ما را زچشم تنگ خواهد مور خورد
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۴ صائبهر که پیش تلخرویان مهر از لب بر نداشتآب شیرین چون صدف در عین دریا می خورد
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۲ صائببیتأمل دم مزن، کز لب گهر می‌ریزدشچون صدف هرکس سخن را در دهن می‌پرورد
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۳ صائبچون صدف در دامن خود گوهر مقصود یافتهر که گرد خویش دوری چند چون گرداب زد
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۶ صائبچون صدف در دامن خود گوهر مقصد نیافتتا به جان بی نفس غواص بر دریا نزد
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۹ صائبمن به چندین دستگاه از دست یک دل عاجزمچون صنوبر با تهیدستی به صددل می‌رسد
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۳ صائباز گرفتاری دلم فارغ زپیچ و تاب شدناله زنجیر، خوابم را صدای آب شد
- غزل شمارهٔ ۲۴۲۷ صائبسالها دندان خاموشی فشردم بر جگرتا دهانم چون صدف پر گوهر سنجیده شد
- غزل شمارهٔ ۲۴۳۳ صائببود دایم فارغ از دنیا دل آزاده اماین صدف را کام تلخ از شورش دریا نشد