جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۰٬۰۰۹ نتیجه برای «صد» · صفحهٔ ۶۲۷ از ۸۳۵
- غزل شمارهٔ ۵۰۴۸ صائبتاابر نوبهار پریشان نگشته استدستی بلند کن صدف بی دهان مباش
- غزل شمارهٔ ۵۰۵۹ صائبچون ابر غوطه در عرق شرم می‌زنمبندم لب هزار صدف گر به جود خویش
- غزل شمارهٔ ۵۰۶۹ صائبصائب به گردکعبه مقصد کجارسد؟دارد هزار مرحله تاآستان خویش
- غزل شمارهٔ ۵۰۷۸ صائبشد مخزن گوهر صدف از پاک دهانییک چند درین بحر تو هم پاک دهان باش
- غزل شمارهٔ ۵۰۹۹ صائبچون صدف ازآب گوهرست لبالبدیده من از رخ ستاره فشانش
- غزل شمارهٔ ۵۱۰۲ صائباز هر صدا نبازم چون کوه لنگر خویشبحر گران وقارم در پاس گوهر خویش
- غزل شمارهٔ ۵۱۳۱ صائبمرا که بحر گهر ازکنار می گذردچرا کنم چو صدف آب چشم نیسان جمع
- غزل شمارهٔ ۵۱۳۶ صائبهمیشه بر لب بام خطر بود درخوابز صدر هرکه نگردد به آستان قانع
- غزل شمارهٔ ۵۱۵۸ صائبگر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدفسر برون آرد ز شوخی از گریبان صدف
- غزل شمارهٔ ۵۱۶۵ صائبزده است شرم لبت مهر بردهان صدفگره چگونه شود باز از زبان صدف؟
- غزل شمارهٔ ۵۱۷۱ صائبپر صدا شد چینی افلاک از فغفور عشقچون شرر هر ذره ای بیدار شد از شور عشق
- غزل شمارهٔ ۵۱۷۷ صائبکه را زهره است راز عشق را در دل نگه دارد؟صدف را سینه چاک آرد به ساحل گوهر عاشق