جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۸٬۰۰۳ نتیجه برای «دم» · صفحهٔ ۸۶۹ از ۱٬۵۰۱
- غزل شمارهٔ ۶۶۷۶ صائبطاعت خود را ز چشم مردمان پوشیده دارچشم اگر داری که از لطف نهانی برخوری
- غزل شمارهٔ ۶۶۸۶ صائبچون کتان در هر قدم صد سینه چاک افتاده استزیر پای خود ببین ای ماه تابان کسی
- غزل شمارهٔ ۶۶۸۷ صائبمن که شکر را به تلخی می چشیدم، این زمانمی خورم صد کاسه زهر از چشم جادوی کسی
- غزل شمارهٔ ۶۶۹۰ صائبلب گشودم، غوطه در اشک پشیمانی زدمگلبن من تا قیامت غنچه بودی کاشکی
- غزل شمارهٔ ۶۶۹۳ صائبرد نمی گردد دعای پاک دامانان که اشکقرة العین اجابت شد ز مردم زادگی
- غزل شمارهٔ ۶۶۹۴ صائبقطره نیسان که باشد، شبنم افسرده کیست؟تا زند پیش سرشکم لاف مردم زادگی
- غزل شمارهٔ ۶۷۰۴ صائبتوتیا سازد به رغبت خاک صحرای عدمهر که واکرده است چشمی در جهان زندگی
- غزل شمارهٔ ۶۷۰۶ صائبچاره این چاره جویان را مکرر کرده امامتحان از دردمندی ها همان بیچارگی
- غزل شمارهٔ ۶۷۱۰ صائبگرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگیدل همان در سینه سوزد چون چراغ از تشنگی
- غزل شمارهٔ ۶۷۱۱ صائبیادم آمد طره مشکین آن رعناغزالهر کجا بر شاخ گل پیچیده دیدم سنبلی
- غزل شمارهٔ ۶۷۱۳ صائبابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمییک ترشرو تلخ سازد عیش را بر عالمی
- غزل شمارهٔ ۶۷۱۵ صائبگر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمیزیر تیغ محفل آرا پای بر جا بودمی