جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۹۴۹ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۱۲۷۲ جلال الدین محمد مولویباز سعادت رسید دامن ما را کشیدبر سر گردون زدیم خیمه و ایوان خویش
- غزل شمارهٔ ۱۲۷۶ جلال الدین محمد مولویباز درآمد ز راه بیخود و سرمست دوشتوبه کنان توبه را سیل ببردست دوش
- غزل شمارهٔ ۱۲۹۳ جلال الدین محمد مولویچو دور افتاد ماهی جان ز بحر افتاد در حیلهکما حوت الشقی الیوم فی ارض الفلاینبش
- غزل شمارهٔ ۱۲۹۹ جلال الدین محمد مولویگویند چون ز دور زمانه برون شدیمزان سو روان نباشد این جان ما دروغ
- غزل شمارهٔ ۱۳۱۲ جلال الدین محمد مولویهمیدود به که و دشت و بر و بحر روانبه قدر عقل تو گفتم نمی‌کنم تعمیق
- غزل شمارهٔ ۱۳۱۹ جلال الدین محمد مولویبباید عشق را ای دوست دردکدل پردرد و رخساران زردک
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۱ جلال الدین محمد مولویتو می‌خرامی و خورشید و ماه در پی توهمی‌دوند که‌ای خوش لقا سلام علیک
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۴ جلال الدین محمد مولویتا حلقه مطربان گردونمستانه برآورند آهنگ
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۶ جلال الدین محمد مولویلب ببند ایرا به گردون می‌رسدبی‌زبان هیهای دل هیهای دل
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۷ جلال الدین محمد مولویسوی آن دریای مردی و بقامردوار ای مردمان هان الرحیل
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۸ جلال الدین محمد مولویگل را مدد رسید ز گلزار روی دوستتا چشم ما نبیند دیگر زوال گل
- غزل شمارهٔ ۱۳۵۶ جلال الدین محمد مولویچو عشق دست برآرد سبک شود قالبدود بگرد فلک بی‌قدم زهی اقبال